Eustachy Chełmicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Porucznik Eustachy Chełmicki

Eustachy Chełmicki (ur. 1776 w Fabiankach, zm. 14 lipca 1852 w Kawnicach) – porucznik, a później kapitan w 4 pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Dowódca polskiego garnizonu, brał udział w Bitwie pod Fuengirolą. Odznaczony 18 grudnia 1810 roku krzyżem Legii Honorowej wraz z Franciszkiem Młokosiewiczem i Ignacym Broniszem. W czasie partyzantki polistopadowej 1833 r. utrzymywał kontakty z Arturem Zawiszą, dowódcą partyzantki w Lipnowskiem. Wyrokiem sądu carskiego w 1834 r. został zesłany na Syberię, skąd powrócił po siedmiu latach.

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

Znany portret przedstawia Chełmickiego w mundurze z okresu Królestwa polskiego (1815-1830).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Krajewski, Dobrzyński słownik biograficzny. Ludzie europejskiego regionu, Włocławek 2002, s. 115-116.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]