Przejdź do zawartości

Izoterma Tótha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Izoterma Tótha opisuje fizyczną adsorpcję adsorpcję zlokalizowaną i odpowiada asymetrycznemu quasigaussowskiemu rozkładowi energii adsorpcji poszerzonemu w kierunku niskich energii adsorpcji. Można ją uważać za szczególny przypadek 4-parametrowej izotermy GL, w której parametr określający kształt funkcji od strony wysokich energii

gdzie:

pokrycie powierzchni (adsorpcja względna), ( – adsorpcja, pojemność monowarstwy),
– ciśnienie,
parametr heterogeniczności im mniejszy tym większa szerokość rozkładu energii adsorpcji; dla otrzymujemy izotermę Langmuira, dla której funkcja rozkładu może być opisana jako delta Diraca,
stała równowagi adsorpcji związana z energią charakterystyczną funkcji rozkładu energii (dla izotermy Tótha energia charakterystyczna jest bliska energii maksimum funkcji rozkładu):

gdzie:

– średnia energia adsorpcji,
– tzw. czynnik przedeksponencjalny związany z entropią ΔS procesu adsorpcji,
– uniwersalna stała gazowa,
temperatura.

Izoterma ta dla niskich ciśnień może być przybliżona za pomocą izotermy Henry’ego, która jest liniowa we współrzędnych logarytmicznych oraz zwykłych adsorpcji i ciśnienia, dla dużych ciśnień jej przebieg zbliża się do izotermy Langmuira-Freundlicha.

Po formalnej zamianie ciśnienia na stężenie izoterma Tótha może być wykorzystana do opisu adsorpcji z rozcieńczonego roztworu (np. wodnego roztworu substancji organicznej). Można w niej również uwzględnić oddziaływania boczne specyficzne i niespecyficzne, a także adsorpcję wielowarstwową (zob. adsorpcja).